Leven als godin in Frankrijk

Na twee mooie dagen kunst en architectuur kijken in Frankrijk en België (blogpost daarover komt later deze week) werd ik gisteren in een nieuwsbrief attent gemaakt op een film tegen die in Frankrijk speelt. Om nog even in de viva la france sfeer te blijven keek ik dan ook met veel plezier naar deze aparte film.

Je m’appelle Agneta is een heerlijke Zweedse feelgood movie (via Netflix te bekijken) Hoofdpersoon Agneta, 50 jaar oud en net werkloos geworden zit opgesloten in een liefdeloos huwelijk met een man die het empathisch vermogen van een peper en zout stel heeft. Het enige waar ze helemaal gek van is is dromen van Frankrijk en het eten van Franse kaas.

En dan ziet ze een advertentie voor een baan als aupair voor een Zweedse jongen in de Provence. Ze is nog nooit in Frankrijk geweest en spreekt geen woord Frans maar je kunt wel raden dat ze haar koffers pakt en er een wereld voor haar open gaat.

Je m’appelle Agneta is een Zweedse film die zich in Frankrijk afspeelt maar waar amper Frans in wordt gesproken. De titel is wat dat betreft nog wel het minst verwarrende aan het soms absurde verhaal dat zich vervolgens voltrekt. . …

Het scenario is overigens gebaseerd op een bestseller die in het Nederlands is verschenen als Bonjour Agneta