Anders dan gewoonlijk wandelde ik de laatste twee weken op andere tijdsstippen.
En niet alleen de wandelingen maar ons gehele leven had en heeft een ander ritme. De reden: onze kleindochter van 15 logeerde bij ons. Ze had rust en ruimte nodig om te leren voor haar toetsweek. Thuis wordt er verbouwd en is het te druk en lawaaierig met de bouwvakkers. De rest van het gezin verbleef tijdelijk in een appartement maar ivm haar reistijd naar school en training was dat voor haar moeilijk te organiseren. Dus daarom bij ons.
Dat logeren brengt een ander ritme en sfeer in huis van opa en oma. Heel vroeg (6.00 uur) opstaan, s’avonds op andere tijd eten en natuurlijk veel brengen en halen. Op de weekkalender staan de toetsen, de trainingen en de afspraken voor fysio en orthodontist. Ook de boodschappenkar heeft een andere inhoud, aangepast aan het sportersdieet en natuurlijk ook de verwenmomenten die bij een logerend kleinkind horen. En wat was de wasmand snel vol met de sportkleren.
Vannacht slaapt ze hier voor het laatst. Morgenmiddag zal ze weer thuis zijn.
Wat was het gezellig en hebben we genoten van de leuke (en soms heftige) discussies over politiek, sport en maatschappij. Van de vrolijke telefoontjes met haar vriendinnen (we hoorden zo heel veel lachen). Wat waren we trots dat ze zo gedisciplineerd iedere keer ging studeren. En blij voor haar met de geweldige resultaten die ze behaalde, bleek deze week.
Vanaf zaterdag zal de ochtendwandeling weer op het ‘normale’ tijdsstip zijn. Terug in het oude ritme.
Geef een reactie