What cannot be avoid, must be welcomed
William Boyd
Poeh 70 jaar. Vroeger dacht ik daarbij aan lopen met een rollator, stille dagen in het verpleeghuis. Aan truttige schoenen en donkere kleding die bedekt en vooral niet opvalt. Aan bingomiddagen, verveling en misschien ook eenzaamheid.
En nu ben ik er.
Afgelopen week werd ik 70! En draag een spijkerbroek. Leuke shirts en fleurige jurken. Hippe sneakers en felle kleuren. Ik ben fit. Ik plan mijn leven (wel ons huis) niet kleiner maar wel veel dieper.
Er zijn nog zoveel ideeën, er is nog zoveel leuks te doen, moois te zien en blij en dankbaar te zijn.
Misschien is dat het antwoord op de vraag wat 70 is.
70 is niet het einde van iets.
70 is de vrijheid om nieuwe dingen te beginnen zonder jezelf te hoeven bewijzen.
70 is ervaring, maar tegelijkertijd nieuwsgierigheid.
70 is de moed om jezelf opnieuw te verrassen.
70 is soms met humor en een kwinkslag naar de wereld kijken.
Als ik eerlijk ben, klinkt 70 nog steeds een beetje vreemd in mijn oren.
Maar het klinkt al lang niet meer als jee wat oud. Het klinkt als: ja waarom ook niet?
Genieten van mijn leven met kleinkinderen en achterkleinkind, thuis, in de tuin, op het strand, aan de dijk, op vakantie.
Met sporten en wandelen, heel heel veel boeken, met films, met muziek en kunst.
En samen met mijn grote liefde voor meer dan 50 jaar.
De coverfoto met de schitterende regenboog is van Ronnie Verrijzer en genomen op Noord Beveland.
Bright sight of life 
Plaats een reactie