Op een stille ochtend
als deze
met ochtendmist als dit
Als de geluiden zich verbergen
en van nergens lijken
te komen
Als niets meer zeker is
Als in het riet
de wind zwijgt
De kleuren in grijs
vervagen
Alleen vermoeden doet
Dat wordt een m mooie dag
Dat wordt een mooie dag
Deze dag is ideaal
Bram Vermeulen
Afgelopen week viel de kaart van de dierenarts voor de jaarlijkse controle en inentingen voor Monty in de bus. Niet dat hij er erg van onder de indruk was, maar ik vond deze persoonlijke uitnodiging wel erg leuk.
Ik realiseerde me toen dat we Monty al weer vier jaar hebben. In februari 2018 adopteerden we hem, een import asielhond uit Portugal met de naam Boing volgens zijn paspoort. We vonden Boing niet zo bij hem passen en hebben hem Monty genoemd naar Monty Python, de super leuke Engelse serie uit de jaren 60 /70 met de silly walks en komische scenes. Waarom deze naam? Natuurlijk omdat hij af en toe echt gek kan doen, crazy sprongetjes maakt en gewoon grappig is.
En het is alsof hij de wereld daadwerkelijk met een blije blik bekijkt.
Na de eerste drie jaren van zijn leven als zwerfhond en asielhond in Portugal te hebben doorgebracht, heeft hij vier jaar geleden dus zijn nieuwe thuis bij ons in Zeeland gevonden.
Er is nogal wat veranderd sinds zijn komst. Hij springt niet meer zoals in het begin tegen de muren aan (kwam omdat hij anderhalf jaar lang in een betegelde binnenruimte opgesloten had gezeten), is niet meer bang van de stofzuiger en andere huishoudelijke apparaten (behalve de enge toaster waar soms brood uitvliegt) en ook van vreemden schrikt hij niet meer zo.
Het is een vrolijke blije hond die je vaak aan het lachen maakt, ondeugend en altijd opgewekt. Hij houdt van de vuilnisauto en begroet de mannen iedere keer uitbundig als ze vuilnisbakken komen legen (waarschijnlijk een positieve herinnering aan zijn zwerversbestaan op straat), hij racet graag over het strand en door de duinen (vooral vanwege de konijnen). Hij maakt gekke rondjes van vreugde in de tuin en graaft vrolijk in de borders.
Als een echte straathond steelt hij als het maar enigszins kan theedoeken, sokken, handschoenen, plaids en washandjes om alles te verzamelen en vervolgens te slopen.
Maar het belangrijkste, zoals het ook zo mooi verwoord is in het leuke boek
‘Marley & ik’ van John Grogan (is ook prachtig verfilmd): “zijn betuigingen van liefde zijn grenzeloos” .
Recentelijk las ik enthousiaste berichten over ‘kringlopen’. Op zaterdagen of andere dagen in de week snuffelen in kringloopwinkels en met leuke vondsten huiswaarts keren. Het leek mij leuk om dit ook een keer te doen, zeker nadat ik mooie advertenties van kringloopwinkels gezien had. Wie weet ..
Omdat het er nog niet van gekomen is, ben ik deze week maar in eigen huis gaan zoeken naar leuke ‘vergeten’ spulletjes. En ja het was de moeite waard. De komende weken zal ik een aantal van de opgedoken schatten in mijn blogs laten zien. In dit blogje dan de eerste vondst : de face- lifter.
Een mooi leren zakje met een handgeschreven en getekend papiertje en een bronzen figuurtje. Ooit gekregen van een Amsterdamse zakenrelatie.
Wat is de face-lifter? Wat doet de face-lifter?
De face-lifter is en kleine blijmaker. Volgens de gebruiksaanwijzing te gebruiken bij zwaarmoedigheid, een dipje of een slecht humeur.
“Neem hem in je hand en leg hem op de toppen van jouw vingers.
Kijk naar het zwaarmoedige gezichtje en besef dat iedereen jou zo ziet.
Maak een vuist en denk er eens over na hoe je aan dat humeur komt.
En ..
Hoe je er van af denkt te komen.
Hoe lang je er mee door denkt te gaan.
Wat je ermee denkt te bereiken.
Conclusie: Verloren tijd.
Open dan je hand en kijk naar het lachend gezicht.
Voilà.. de facelift volbracht.”
Een glimlach en je ziet er een stuk beter uit
Bright sight of life 