Afgelopen week op een warme avond iets voor 9 uur: Voor ons huis op het onverharde pad staan twee politieagenten en twee ambulancebroeders. Tussen hen een verwarde, soms erg psychotische jonge man uit de buurt. Zij praten met hem, stellen vragen, luisteren, hij reageert soms heftig, onverstaanbaar, dan weer rustig en vrij duidelijk. Het duurt wel een half uur, er komt nog een politiewagen met twee agenten erbij. Uiteindelijk gaat hij mee met hen naar de ambulance.
Het is triest, het is aangrijpend. Ik heb bewondering voor de agenten die urenlang bezig zijn met verwarde mensen zoals vanavond en eerder. Heb te doen met deze man die aan zijn lot wordt overgelaten en door zijn toestand de schrik van de buurt is.
Ben boos op de vader die een huisje kocht voor deze jonge man en hem hier ‘gedumpt’ heeft en nu de buurt (veel oudere mensen maar ook jonge kinderen, zij durven niet meer de straat op nadat hij hen meerdere keren bedreigd heeft met messen) opzadelt. Teleurgesteld in de instellingen die hem keer op keer kortstondig opnemen en dan weer naar huis sturen.
De buurtapp waarschuwt ons als hij weer in alle staten is en dan komen de hulptroepen voor de zoveelste keer weer in actie…
Op NPO Start is Verward te zien. Een Documentaireserie over de complexiteit rondom verward gedrag. Jessica Villerius loopt mee met het arrestatieteam, wijkagenten en het crisisteam.
Bright sight of life 
Plaats een reactie