“Je komt nooit teleurgesteld terug van een wandeling, buiten liggen de antwoorden voor het oprapen” las ik in de bijlage van de krant.
Inderdaad zit jouw hoofd vol vragen of twijfels, heb je een zwaar hart of gewoon een off-dag. Wandelen, buiten zijn doet altijd wat je eerst niet verwacht: opeens krijg je een idee, neem je een (dapper) besluit, zie je positieve kant van de zaak of heb je weer frisse zin in de dag.
Ik ga weer uitzoomen noem ik het als ik mijn wandelschoenen aantrek en de voordeur achter mij sluit.
Even het grotere perspectief zien door op kleine details te letten, gewoon je voeten een voor de andere zetten, af en toe naar boven kijken of gewoon naar de horizon turen…
Het weer was vandaag op deze voorlaatste maartdag eigenlijk al in de modus ‘April doet wat ie wil’ zon, hagel en sterke wind. Een extra gratis uitdaging om tegen de wind in op te boksen.
Binnen tien minuten voel ik me en denk ik anders.
Thuis, als ik de schoenen uitdoe, de jas aan de kapstok hang en een kop koffie drink kan ik weer inzoomen op het leven met z’n ups en downs.
De foto met de prachtige wolkenlucht naam ik intussen vier jaar geleden aan de zeedijk.
prachtig Sabine , ware woorden gesproken
LikeLike
Mooi verwoord
LikeLike
Daarom loop ik ook dagelijks. Nu in het bos en af en toe een boom voelen.
LikeLike
Natuurelementen helen. Ook al moet ik eerlijk bekennen dat de zorgen toch niet altijd volledig worden opgeslorpt. Maar helpen doet het zeker.
LikeLike
Heerlijk is dat. De natuur en de buitenlucht verzachten veel.
LikeLike