Ik zou willen dat ik de mooie momenten vast zou kunnen houden, zou kunnen oprapen en in mijn jaszak zou kunnen stoppen. Dat ik ze in een geborduurd fluwelen juwelendoosje zou kunnen stoppen om ze daarin te koesteren en eruit te halen wanneer het tegenzit.
Ik zou de zang van de merel die iedere avond zingt willen opnemen. Ik zou de spelende jongeren die heerlijk op een trapveldje aan het voetballen zijn willen filmen.
Ik zou foto’s willen maken van alle vreemdelingen die op straat terug glimlachen. Ik zou een bibliotheek willen aanleggen voor alle mooie woorden en verhalen die ik hoor en lees.
Maar misschien heb ik dat al. Misschien zit de bibliotheek al in mijn hoofd en hart en zijn mijn gedachten de boeken en films en cd’s . En draag ik zo alles wat ik heb meegemaakt met me mee, hou ik er onbewust aan vast. Alleen al doordat ik ze heb meegemaakt en heb gedacht ‘dit is te mooi om vergeten te worden’, heb ik van binnen meer juwelendoosjes dan ik me voor kan stellen.
“De hoeveelheid goede dingen in je leven hangt af van je vermogen om ze op te merken.’’
Zo een mooi moment om op te merken en vast te houden was zondagmiddag toen ik de film “The Choral” in de bioscoop keek. Ik was ontroerd door het verhaal, de muziek en de beelden. Een film die lange tijd bij je blijft.
Waar gaat de film over:
In het door oorlog geteisterde Yorkshire van 1916 dreigt het plaatselijke koor te verdwijnen nadat vrijwel alle mannen naar het front zijn vertrokken. Vastbesloten om door te gaan, ziet het bestuur van The Choral Society zich genoodzaakt nieuwe zangers werven onder de jongens uit het dorp – tieners, die zelf op het punt staan om opgeroepen te worden voor militaire dienst. Tegelijkertijd moet er een nieuwe dirigent worden aangesteld. De keuze valt op Dr. Henry Guthrie (Ralph Fiennes), een gedreven musicus die recent is teruggekeerd uit Duitsland. Onder Guthrie’s gepassioneerde leiding ontdekt de dorpsgemeenschap de kracht van samenzang.
Het is een gevoelige antioorlogs film met schitterende muziek van Elgar: het oratorium voor koor “The Dream of Gerontius” prachtig gespeeld en vertolkt.
De coverfoto is een ‘lucky shot’ van Ronnie Verrijzer.
Bright sight of life 